Arsenal Invincibles versus kampioenen van 2026: wat was beter?

De trofee is nog maar net op en de ruzies zijn begonnen. Dat is Arsenal voor jou. Bevestigde de titel dinsdagavond in Bournemouth en binnen enkele minuten had het halve internet 2003/04 ter vergelijking opgehaald.

Laten we dit dus goed doen.

Positie voorin: Invincibles zijn het beste Arsenal-team, waarschijnlijk het beste Premier League-team ooit. Maar 2025/26 is dichterbij dan iemand die naar 2003/04 keek zou hebben geloofd. Head-to-head op de beste dag? Minder voor de hand liggend dan mensen willen toegeven.

DE CIJFERS

2003/04: 38 wedstrijden. 26 overwinningen. 12 trekkingen. Geen verliezen. 90 punten. 73 doelpunten. 26 gaven toe. 15 schone lakens. Henry scoorde 30 in de competitie. Eindigde elf punten voorsprong op Chelsea.

2025/26: 38 wedstrijden. 25 overwinningen. 7 trekkingen. 6 verliezen. 82 punten. 72 doelpunten. 26 gaven toe. 17 hoekgoals. Acht 1-0 overwinningen. Vijf punten voorsprong op City.

De Invincibles kregen gedurende het seizoen precies hetzelfde aantal doelpunten tegen. De ploeg van 2025/26 scoorde er één minder. Het puntenverschil bedraagt ​​acht, wat aanzienlijk is. Het doelsaldo is verwaarloosbaar.

Wat zegt dat jou? In 2003/04 waren er twaalf wedstrijden gespeeld die een meedogenlozer ploeg zou hebben gewonnen. Ongeslagen omdat ze manieren hebben gevonden om niet te verliezen, wat op zichzelf geniaal is. 2025/26 verloor er zes, maar won groter toen ze wonnen. Twee routes naar dezelfde plek.

DE VOORWAARTS

Henry: 30 competitiedoelpunten in 2003/04. Dertig. In 38 wedstrijden. Een van de beste individuele seizoenen die deze competitie ooit heeft gezien en waarschijnlijk ooit zal meemaken. Beweging die het Engelse voetbal nog nooit had gezien. Begon met runs van diep, blies langs verdedigers die het zagen aankomen maar het niet konden tegenhouden, en eindigde zoals hij het al een miljoen keer eerder had gedaan. Dat had hij. Beste spits ter wereld dat jaar. Niet alleen de Eredivisie. De wereld.

Gyokeres is de meest nabije versie van 2025/26. 25 doelpunten, 12 assists. Alles wat Arteta bouwt, gaat via hem. Uitstekend om de bal omhoog te houden en anderen binnen te halen. Goed. Echt goed. Maar niet Hendrik. Niemand is Henry meer geweest sinds Henry.

Saka versus Pires is interessanter dan de meeste mensen denken. Pires was briljant en technisch mooi, maar hij verdween in grote uitwedstrijden als Arsenal hem nodig had. Saka doet op zijn hoogtepunt alles. Assists, goals, pressen, voorzetten, bereid om het spel aan te pakken als het niet werkt. Pires was mooier om naar te kijken. Saka is betrouwbaarder en aantoonbaar belangrijker voor de manier waarop zijn team functioneert.

Bergkamp versus Odegaard is het argument waar geen einde aan komt. Bergkamp deed in 2003/2004 technisch gezien dingen die vrijwel niemand in Engeland eerder had gedaan, opereerde tussen de linies voordat mensen er een naam voor hadden, en liet Henry los met passes met precies de juiste snelheid en hoek. Odegaard dirigeert Arsenal op dezelfde manier. Beiden zijn de leider van het orkest, niet het luidste instrument. Beide essentieel. Bergkamp iets creatiever, iets minder beschikbaar door blessure. Odegaard iets minder creatief, veel meer beschikbaar. Echt dichtbij.

Ljungberg versus Eze is het enige gebied waar 2025/26 duidelijk wint. Eze is een betere voetballer dan Ljungberg was.

Oordeel over aanvallers: 2003/04 met afstand. Henry alleen wint deze vergelijking.

HET MIDDENVELD

Vieira 2003/04. Zes voet vier. Atletisch. Technisch uitstekend. Fysiek dominant op manieren die toen legaal waren, en nu nog steeds legaal. Kunnen middenvelders pesten, zich dan omdraaien en diagonaal van veertig meter spelen. Kapitein, handhaver en spelmaker in één. Sindsdien vindt niemand hem leuk.

Rice 2025/26: beste verdedigende middenvelder in Engeland. Passeert als een metronoom, positioneert zich perfect, onderdrukt gevaar voordat het begint, houdt Arsenal in vorm. Hij is de motor. Het hele systeem heeft hem nodig om te presteren. Hij is het hele seizoen allebei geweest.

Maar Rice is Vieira niet. Vieira speelde toen de fysieke strijd op het middenveld directer was en hij won die vrijwel wekelijks. Of dat werkt in de moderne game is de vraag. De dringende en positionele intelligentie van Rice past beter bij het voetbal van 2025/26. Vieira’s fysieke aanwezigheid en technische bereik passen bij elk tijdperk.

Gilberto gaf de Invincibles naast Vieira een basis waardoor Bergkamp en de brede middenvelders vrij konden opereren. Zubimendi doet naast Rice hetzelfde voor Saka en Odegaard. Beide partnerschappen werkten. Het middenveld van de Invincibles had meer individuele kwaliteit aan de top.

Oordeel over het middenveld: overwinningen in 2003/04. Vieira is het verschil.

DE VERDEDIGING

Sol Campbell en Ashley Cole. Campbell was dat seizoen een van de beste centrale verdedigers in het wereldvoetbal, Cole waarschijnlijk de beste linksback ter wereld. Lauren als rechtsback werd jarenlang onderschat. Kolo Toure was fysiek uitzonderlijk. Lehmann in doel was indrukwekkend, woedend, soms boos en uitstekend. 26 doelpunten tegen.

Saliba 2025/26: beste centrale verdediger in de competitie, waarschijnlijk de belangrijkste speler bij de titelwinst. 24 jaar oud en al op een niveau dat Campbell pas eind twintig bereikte. De vergelijking is oprecht en Saliba gaat er waarschijnlijk naast. Gabriel naast hem is anders dan Toure, maar net zo betrouwbaar. Raya speelt comfortabeler met de bal dan Lehmann ooit heeft gedaan.

Hincapie en Mosquera zijn niet Ashley Cole. Eerlijke waarheid. Cole 2003/04 was uitzonderlijk. Niemand komt in 2025/26 in de buurt van een vleugelverdediger.

Oordeel over de verdediging: in wezen gelijk. Campbell en Cole duwen 2003/04 net vooruit. Saliba houdt er 2025/26 in.

DE MANAGERS

Wenger 2003/04 was jaren vooruit op het Engelse voetbal. Dieet, training, tactiek, Franse rekrutering, vertrouwen in de jeugd, waardoor Arsenal briljant is om naar te kijken en onmogelijk af te breken. Invincibles waren het eindpunt van acht jaar bouwen.

Arteta leerde in 2025/26 van Guardiola, erfde de erfenis van Wenger en bouwde iets indrukwekkends. Hoekroutines. Defensieve identiteit. Overdrachtsstrategie. Zes jaar waardoor het moeilijker is om tegen Arsenal te scoren en moeilijker te verslaan. Afgesloten met een titel.

Wenger was een vernieuwer. Arteta is een zeer goede implementeerder die de methoden actueel heeft gemaakt. Beiden hebben geweldige teams gebouwd. Wenger bouwde er een die ongeslagen bleef.

Oordeel over managers: Wenger wint gemakkelijk.

WELKE KANT WINT DUS HET ARGUMENT

2003/04 overwinningen. Invincibles zijn het beste team van Arsenal, een van de beste ooit in de Premier League. Volledig seizoen ongeslagen – City met 100 punten kon het niet, Mourinho’s Chelsea met 95 kon het niet. Sindsdien heeft niemand het meer gedaan en waarschijnlijk zal niemand dat nog doen.

Maar dit is wat nostalgie mist: in 2025/26 kreeg hij dezelfde doelpunten tegen, scoorde er één minder, won in een moeilijker tijdperk tegen City met Haaland, haalde een Champions League-finale. Invincibles deed dat allemaal niet. Won de competitie met elf punten verschil tegen Chelsea door voor het eerst het geld van Abramovich uit te geven.

2025/26 is echt dicht bij de Invincibles. Zou niet verrassend moeten zijn. Arteta heeft hier zes jaar aan gewerkt en het resultaat is een ploeg van Arsenal die in hetzelfde gesprek thuishoort als het beste team dat deze club heeft voortgebracht.

Henry wint het voor 2003/04. Head-to-head op de beste dag van elk team, neutraal terrein, op volle sterkte? Onoverwinnelijk, door een doelpunt.

Voor alles van Arsenal’s titelwinnende seizoen en het volledige verhaal over hoe ze daar zijn gekomen, bevat onze Premier League 2025/26-verslaggeving elk wedstrijdverslag, analyse en reactiestuk, naast de rest van onze Arsenal- en voetbalverslaggeving.