Nu de halve finales bijna voor de deur staan, is het tijd om wat plezier te hebben en te kijken hoe een gecombineerde XI van de betrokken teams eruit zou zien. De eerste is Frankrijk versus Spanje, twee ploegen die op elke positie kunnen bogen op enkele van de beste talenten ter wereld. Het maken van een line-up als deze is niet eenvoudig en brengt uiteraard een compromis met zich mee. Dit is wat we hebben.
Opmerking: het doel van het maken van deze XI is om een plausibele opstelling te hebben die echt zou kunnen werken. Je zult dus niet zes aanvallende spelers en nul middenvelders zien, alleen maar om meer talent op het veld te zien. Toch zijn er veranderingen doorgevoerd en zijn er enkele vrijheden genomen om bepaalde spelers tegelijkertijd op het veld te krijgen.
Aanvaller: Ousmane Dembélé (Frankrijk)
Als veelzijdige aanvaller die op elk deel van het veld kan spelen, begon Dembélé vaak als spits bij Paris Saint-Germain, dus hij krijgt de eer op deze positie. Dit maakt de RW-plek vrij voor een bepaald iemand, maar daar komen we aan.
Dembélé, een snelle en dynamische dribbelaar met gevoel voor doel, zou de gecombineerde XI van bijna elk team worden, niet alleen van dit team. Zijn vermogen om wijd uit te driften voegt veelzijdigheid toe en opent de mogelijkheid tot interactie met zijn teamgenoten, evenals nieuwe 2v1-mogelijkheden op de vleugel. Een absoluut nachtmerriescenario voor verdedigers.
Linkervleugel: Kylian Mbappé (Frankrijk)
Wacht even, hier zit logica in. Zelfs als zijn positie aangeeft dat hij links is, drijft Mbappé hoe dan ook altijd centraal. Hij is echter geen Erling Haaland en functioneert niet als een pure #9. Eigenlijk heeft hij meer gemeen met een vleugelspeler.
Met een aanvallende linksback (geen spoilers) en Dembélé die wijd gaat en ruimte maakt, zou Mbappé net zo effectief moeten zijn als een linkszijdige aanvaller als in de rol van spits.
Rechtervleugel: Lamine Yamal (Spanje)
Zonder hem zou de overtreding alleen maar bestaan uit Fransen. De noodzaak om Yamal erbij te betrekken is de reden dat Dembélé en Mbappé één positie naar links zijn verschoven. Zonder hem kun je echt geen gecombineerde Frans-Spaanse XI hebben.
Yamal is misschien wel de meest dodelijke dribbelaar in het wereldvoetbal op dit moment. De 19-jarige heeft het tot nu toe moeilijk gehad in dit WK, vanwege de aanhoudende gevolgen van een hamstringblessure die hij opliep aan het einde van het clubseizoen. Momenteel mist hij de pure explosiviteit waar hij bekend om staat. Desondanks kiezen de meeste teams ervoor om hem bij elke gelegenheid te verdubbelen (of zelfs te verdrievoudigen). Hij is de gevaarlijkste speler in de Spaanse XI.
In een basisopstelling omringd door aanvallers die net zo goed of beter zijn dan hij, zou Yamal genieten van meer ruimte en tijd dan hij gewend is. Hij zou een prestatieniveau kunnen bereiken dat hij eenvoudigweg niet kan laten zien bij Spanje of FC Barcelona.
Aanvallend middenveld: Michael Olise (Frankrijk)
Hoewel hij rechtsbuiten speelt bij Bayern München en dit waarschijnlijk zijn beste positie is, is Michael Olise nog steeds een van de beste spelers ter wereld als aanvallende middenvelder. Gezegend met een ongeëvenaarde visie en uitstekende technische vaardigheid, is Olise echt de perfecte aanvaller voor elke coach. Hij kan scoren, hij kan assisteren, hij kan dribbelen, hij kan de bal voortzetten en hij komt terug om ongelooflijk goed te verdedigen.
Nu Olise Dembélé, Mbappé en Yamal voedt, is dit misschien wel de beste combinatie van actieve aanvallende spelers die je op dit moment kunt inzetten. Geen enkele verdediging kon hen tegenhouden.
Centraal middenveld: Pedri (Spanje)
Het hebben van een nucleaire aanvalsopstelling is allemaal leuk en aardig, maar iemand moet de bal naar hen toe krijgen. Dat is waar Pedri in beeld komt. Hij is de perfecte speler om aanval en verdediging met elkaar te verbinden en ervoor te zorgen dat de bal het veld op gaat.
Defensief middenveld: Rodri (Spanje)
Rodri is niet meer dezelfde speler als toen hij de Ballon d’Or won, maar hij is nog steeds een goede speler. Door hem aan de basis van deze XI te plaatsen, zou het een solide defensieve ruggengraat krijgen ter ondersteuning van dat dodelijke aanvallende kwartet. Met Pedri als zijn partner kun je er zeker van zijn dat deze XI elke strijd op het middenveld zou domineren en de tegenstander zou verstikken met overweldigend balbezit.
Linksback: Marc Cucurella (Spanje)
Cucurella, hou van hem of haat hem (en veel mensen doen dat, vooral Duitse fans), is momenteel een van de beste linksbacks ter wereld en wordt automatisch opgenomen in elke gecombineerde XI. Hij is een uitstekende tweerichtingsspeler en brengt games door met het op en neer bombarderen van de flank om zijn gekoppelde vleugelspeler te ondersteunen bij de aanval.
In een hypothetische opstelling als deze, waarin Mbappé het liefst centraal zou inkeren, zorgt de aanwezigheid van Cucurella voor cruciale breedte aan de linkerkant van het veld.
Rechtsback: Jules Koundé (Frankrijk)
Jules Koundé is een solide en defensief gedisciplineerde rechtsback en heeft al ervaring met Lamine Yamal uit hun tijd samen bij FC Barcelona. Het zou kinderspel zijn om hem in deze gecombineerde XI te plaatsen, waar hij al chemie heeft met een groot aantal van zijn teamgenoten.
Centrale verdediging: Dayot Upamecano (Frankrijk) en William Saliba (Frankrijk)
Is er op dit moment een centrale verdediger beter dan Dayot Upamecano? Vrijwel zeker niet. Hij heeft het laten zien voor Bayern München en hij doet het opnieuw voor Frankrijk.
De 27-jarige heeft de technische kwaliteiten van een spelmaker op het middenveld, het tempo en het 1-tegen-1 verdedigende vermogen van een vleugelverdediger, en de lichamelijkheid en het positioneringsgevoel dat verwacht wordt van een centrale verdediger van wereldklasse. Hij is een nog completere speler dan op zijn laatste WK, waar zijn team de finale haalde.
Zijn partner is William Saliba, die een uitstekend seizoen achter de rug heeft bij Arsenal en zich een competente plaatsvervanger voor het Franse nationale team heeft bewezen. Tussen deze twee en Rodri beschikt deze gecombineerde XI over een stevige defensieve kern als aanvulling op de aanval.
Doelman: Joan Garcia (Spanje)
Misschien wel de meest controversiële keuze hier. Unai Simón start voor Spanje, maar niet omdat hij de beste is die ze hebben. Coach Luis de la Fuente vertrouwt hem omdat hij de man was die hen het EK heeft gewonnen. Qua pure kwaliteit loopt Joan Garcia waarschijnlijk voor op hem.
Hoe zit het dan met Mike Maignan? Hij is redelijk goed, maar niet op het niveau van Garcia. Vreemd om een bankspeler in een gecombineerde XI te plaatsen, maar soms gaat het zo.
Didier Deschamps (Frankrijk)
Met één WK-trofee en nog een tweede medaille op zijn naam staat het record van Deschamps bij het Franse nationale team onberispelijk. Wat hij mist aan het tactische inzicht van iemand als Julian Nagelsmann, compenseert hij met robuuste opstellingen en samenhang in de ploeg. Zijn Franse teams zijn nooit innovatief, maar dat hoeft ook niet.
Hij is het type coach dat de klus klaart.
Wie zou jij in je gecombineerde XI plaatsen? Reageer hieronder!
Meld u aan voor een gebruikersaccount en ontvang:
