België versus Iran: waarom het partnerschap tussen Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku een einde kan maken aan de crisis van de op Jeremy Doku gebaseerde Rode Duivels

De eerste WK-wedstrijd van België tegen Egypte in Groep G verliep niet zoals verwacht, waarbij een traag optreden de Rode Duivels maandag dwong genoegen te nemen met een 1-1 gelijkspel in Seattle.

De ploeg van Rudi Garcia, ongeslagen in de voorgaande 13 wedstrijden (W9, D4), kwam na 20 minuten op achterstand toen Emam Ashour een felle aanval ontketende en de farao’s een vroege voorsprong bezorgde.

Ondanks het dominante balbezit had België moeite om door te dringen in een gedisciplineerde defensieve opstelling, waarbij de Europeanen weinig dreiging boden en er voor rust niet in slaagden ook maar één grote kans te creëren.

De wedstrijd veranderde echter na de herstart, toen de Rode Duivels twee duidelijke kansen creëerden en in de 66e minuut gelijk kwamen toen de aanwezigheid van Romelu Lukaku Mohamed Hany slechts 22 seconden na de introductie van de spits tot een eigen doelpunt dwong.

Die openingsshow heeft onvermijdelijk tot zorgen geleid bij Garcia, wiens team voor inspiratie op geavanceerde gebieden sterk afhankelijk leek van Jeremy Doku en lange tijd geen afwisseling had.

Met dat in het achterhoofd onderzoekt Sports Mole hoe België de last voor de flankspeler van Manchester City kan verlichten en mogelijk vanaf het begin de al lang bestaande band tussen Kevin De Bruyne en Lukaku kan ontsluiten.

Hoe de overmatige afhankelijkheid van België van Jeremy Doku hen tegenhield tegenover Egypte

Voorafgaand aan de openingswedstrijd leek Doku zeker de belangrijkste aanvalskracht van België te zijn, en weinigen zouden hebben getwijfeld aan zijn vermogen om die verantwoordelijkheid te dragen na een uitstekend seizoen 2025/26 op clubniveau.

De 24-jarige, een van de gevaarlijkste één-tegen-één-spelers in de sport, voegde vorig seizoen een groter eindproduct toe aan zijn repertoire en hielp Manchester City terug te drijven in een titelrace die buiten bereik leek.

Hoewel Arsenal uiteindelijk de Premier League-kroon veiligstelde, kreeg Doku’s bijdrage veel lof, terwijl zijn optreden tijdens de kwalificatie de argumenten voor het opbouwen van aanvallen om hem heen verder versterkte.

De aanvaller droeg tijdens dat seizoen rechtstreeks bij aan zeven doelpunten en creëerde 24 kansen vanuit open spel, meer dan welke andere Europese speler in de voorronden dan ook.

Egypte bedacht echter een effectief plan om zijn invloed af te zwakken, waarbij Ahmed Aboul-Fetouh, Hany en zijn consorten de ruimte beperkten die Doku normaal gesproken de kans geeft om te gedijen.

De Belgische buitenspeler voltooide slechts drie van zijn negen dribbelpogingen, gaf twintig keer balbezit over en kwam in slechts 40% van zijn grondduels als beste uit de bus.

Doku noteerde ook een verwacht assistcijfer van 0,09, wat onderstreepte hoe effectief zijn creatieve output werd beperkt, terwijl zijn enige poging kort voor rust over de lat zeilde.

Deze cijfers maken het lezen naar zijn maatstaven ongemakkelijk, vooral gezien het feit dat zijn zes aanrakingen in het oppositiegebied het meest werden geregistreerd door alle Belgische spelers die avond, wat aanleiding gaf tot een nieuw debat over wie kan helpen de aanvallende verantwoordelijkheid tegen Iran te delen.

Waarom België een Kevin De Bruyne-Romelu Lukaku-partnerschap tegen Iran moet opzetten

© Iconsport / Belga

Als twee van de weinige overgebleven figuren uit de gouden generatie van België die de derde plaats op het WK van 2018 claimden, kreeg de opname van De Bruyne en Lukaku in de plannen van Garcia kritiek van sommige waarnemers na de door blessures verstoorde binnenlandse campagnes in 2025-2026.

De Bruyne’s overstap van Man City naar Napoli in de zomer van 2025 voedde de hoop zijn verstandhouding met Lukaku nieuw leven in te blazen, maar door tegenslagen op het gebied van fitness beperkten de twee elkaar tot slechts zes minuten voor de Italiaanse ploeg.

Nu beide mannen beschikbaar zijn, zou het niet verrassend zijn om ze samen te zien starten, vooral gezien het feit dat ze samen 18 doelpunten scoorden in 82 wedstrijden in België, waarbij De Bruyne 13 assists leverde voor Lukaku en er vijf in ruil daarvoor kreeg.

Bovendien heeft Lukaku vijf keer toegeslagen in dertien wedstrijden in vier WK-edities, waardoor hij de topscorer van zijn land in het toernooi is geworden, terwijl de vier assists van De Bruyne het hoogste aantal van alle Belgische spelers op het grootste voetbalniveau blijven.

Dat gezegd hebbende, speelde De Bruyne vanaf het eerste fluitsignaal tegen Egypte en wordt verwacht dat hij zijn plaats zal behouden, hoewel de aandacht zich nu concentreert op de vraag of Lukaku genoeg heeft gedaan om een ​​basisplaats te verdienen na zijn impactvolle cameo.

Hoe plausibel is de kans van Romelu Lukaku om tegen Iran te starten?

© Iconsport / Belga

Lukaku verscheen van de bank in elk van zijn laatste drie WK-optredens voor België, inclusief de laatste twee groepswedstrijden in Qatar, waar de Rode Duivels een vroege exit moesten doorstaan.

De beslissende bijdrage van de 33-jarige na zijn optreden tegen Egypte zou zijn pleidooi voor selectie wel eens kunnen versterken, vooral nu Charles De Ketelaere een fitnessprobleem had nadat hij in de openingswedstrijd als een valse negen had gespeeld.

Hoewel uit recente berichten blijkt dat De Ketelaere is teruggekeerd naar de training, zou Garcia de voorkeur kunnen geven aan Lukaku’s bewezen afkomst, vooral omdat de veteraan 90 doelpunten heeft gescoord in 127 internationale optredens, vergeleken met een alternatief die nog steeds bezig is zich een weg terug te banen naar volledige scherpte.