Tussen 22 en 28 juni won Lazio Europese toernooien, vocht om een nationale finale te bereiken, speelde een play-off en won zowel de Fornari Cup als de Cup van de Alpen.
Wedstrijden van de week
Datum: zondag 23 juni 1929
Locatie: Stadio San Siro, Milaan
Wedstrijd: Lazio Napoli 2-2, Nationale Divisie, 8e plaats Playoff
De play-off voor de allereerste single Serie A eindigt in een gelijkspel, dus een herkansing was nodig, maar er stonden nog meer verrassingen op stapel
Datum: zondag 24 juni 1923
Locatie: Campo Oncino, Torre Annunziata
Wedstrijd: Savoia Lazio 3-3, finale Zuidelijke Divisie, eerste etappe
Lazio speelt gelijk tegen Savoia in de heenwedstrijd van de finale van de Zuidelijke Divisie. De Biancocelesti kunnen nog wel de Nationale finale bereiken.
Datum: zondag 26 juni 1932
Locatie: Campo Testaccio, Rome
Wedstrijdschema: Roma Lazio 0-3, finale Coppa Fornari
Lazio versloeg Roma voor het eerst in de Coppa Fornari-finale met een Fantoni I-brace en Malatesta.
Datum: zondag 27 juni 1937
Locatie: Stadio PNF, Rome
Wedstrijdschema: Lazio Hongarije 3-2, Ronde van 16, Centraal-Europese Beker
Lazio komt op een 3-0 voorsprong en weerstaat vervolgens de poging van de bezoeker tot een comeback.
Datum: zaterdag 27 juni 2020
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Fiorentina 2-1
Een doelpunt van Luis Alberto acht minuten voor tijd geeft Lazio winst en hoop
Wedstrijd in focus
Datum: vrijdag 25 juni 1971
Locatie: St. Jakob Stadion, Bazel
Wedstrijd: Basel Lazio 1-3, Finale Beker van de Alpen
Onbekend bij de spelers, club, nieuwe manager en fans – dit is waar de glorie begon.
Het was een verschrikkelijk seizoen. President Umberto Lenzini en manager Juan Carlos Lorenzo hadden het hele jaar over vrijwel alles ruzie gehad en het team ondervond de gevolgen. Lazio was als 15e geëindigd, wat degradatie betekende.
Lenzini had Tommaso Maestrelli al gekozen als nieuwe manager voor het volgende seizoen, maar aan het einde van het huidige seizoen moesten ze de Beker van de Alpen spelen en voor deze competitie nam Bob Lovati het over.
Dit was de 11e editie van de beker. Het was een wedstrijd tussen Italiaanse en Zwitserse partijen. Dit jaar namen acht teams deel, verdeeld over twee gemengde poules. De A-groep bestond uit Lazio, Sampdoria, Lugano en Winterthur. De B-groep had Varese, Verona, Bazel en Lausanne. De formule was dat elk team twee keer tegen het buitenlandse team in hun poule speelde (dus geen wedstrijden tussen Italianen). De hoogst geplaatste Italiaanse en Zwitserse teams zouden zich dan kwalificeren voor de finale. De punten werden berekend op basis van de punten uit de vier wedstrijden, opgeteld bij de gescoorde doelpunten.
Lazio had de finale bereikt, drie wedstrijden gewonnen en één gelijkspel gespeeld. Hun tegenstanders waren Basel, de bekerhouders zoals ze de afgelopen twee edities hadden gewonnen. Ze werden als een fatsoenlijk team beschouwd, hadden een aantal goede spelers in de vorm van Karl Odermatt, Walter Balmer en Peter Ramseier, en hadden een zeer gerespecteerde manager in de Duitse Helmut Benthaus (die later in 1984 met Stuttgart de Bundesliga zou winnen). Ze waren tweede geworden in de Zwitserse competitie (zouden die het jaar daarop ook winnen) en bereikten de Laatste 16 van de Europa Cup (verloren van de uiteindelijke winnaar Ajax).
De Biancocelesti scoorden vroeg met Pierpaolo Manservisi, maar de Zwitsers maakten tegen het einde van de eerste helft gelijk. Ondanks een scheidsrechter, die duidelijk zichtproblemen had, scoorde Giorgio Chinaglia een brace en won Lazio de beker.
Een grote voldoening voor de club na een lastig seizoen. Het was zeker niet de Europa Cup of de UEFA Cup, maar het had destijds wel enig prestige. De Biancocelesti hadden goed gepresteerd en de overwinning kreeg veel aandacht in de lokale en nationale media.
De Serie B wachtte maar met de overwinning van vandaag, de nieuwe manager Maestrelli en de belofte van president Lenzini om Chinaglia niet aan Juventus te verkopen, zag de toekomst er rooskleuriger uit. En dat was het zeker.
Ter nagedachtenis: Renato Ziaco
De scudetto van 1973-74 werd, zoals we allemaal weten, mogelijk gemaakt dankzij een wilde en getalenteerde groep spelers onder leiding van de maestro Tommaso Maestrelli. Maar achter de schermen waren er ook anderen die dat wonder mogelijk maakten. Onder deze moeten we zeker Renato Ziaco plaatsen, de legendarische dokter van dat team.
Renato Ziaco werd op 20 februari 1927 in Rome geboren. Op 23-jarige leeftijd studeerde hij af in de geneeskunde met als specialisatie orthopedie. In 1960 maakte hij deel uit van de medische eenheid op de Olympische Spelen. In 1961 werd hij door Lazio geroepen om professor Domenico Bolognese te vervangen. Ziaco werkte 25 jaar voor de Biancocelesti. Hij was niet alleen een arts, hij was een psycholoog en een innovator. Het team ging niet alleen naar hem toe als ze geblesseerd waren, maar ook als ze gewoon advies of aanmoediging nodig hadden. Hij was in staat om op magische wijze spelers te genezen die dachten dat ze nooit meer zouden spelen, of anderen die van de ene op de andere dag plotseling beschikbaar kwamen, ook al leek het de dag ervoor onmogelijk. Eén keer ging hij zelfs op de bank als manager. In 1963 kon Juan Carlos Lorenzo tijdens wedstrijden niet op de bank zitten omdat hij geen Italiaan was, en een paar keer toen Bob Lovati ziek of geschorst was, was het Ziaco die de tactische bevelen gaf.
Ziaco was een van degenen die het op 12 mei 1974 niet konden vieren. Hij voerde een operatie uit aan de gebroken schouder van Gigi Martini. Hij was ook de eerste die merkte dat het niet goed ging met Tommaso Maestrelli, en degene die wanhopig probeerde Luciano Re Cecconi te redden nadat hij was neergeschoten.
Begin jaren tachtig verliet hij, na het Totonero-schandaal, kort de medische eenheid van Lazio, om vervolgens terug te keren toen Giorgio Chinaglia president werd. Op 7 januari 1985 gleed hij uit op de ijskoude baan van de Olimpico en brak een rib. In het ziekenhuis beseften ze dat hij kanker had. Hij stierf op 25 juni van hetzelfde jaar.
Renato Ziaco was een heroïsch, legendarisch personage, een echte gentleman en Lazio-supporter.
Verjaardagen deze week
Alessandro Varini, 24-6-1900, aanvaller, Italië, 66 optredens, 12 goals (1914-1925) John Hansen, 24-6-1924, aanvaller, Denemarken, 27 optredens, 15 goals (1954-55) Pedro Rizzetti, 25-6-1907, middenvelder, Brazilië, 45 optredens (1931-1934) Pierluigi Pagni, 26-6-1939, verdediger, Italië, 185 optredens, 1 doelpunt (1960-68) Pietro Adorni, 27-6-1949, verdediger, Italië, 52 optredens (1966-69) Vincenzo Gasperi, 27-6-1937, verdediger, Italië, 149 optredens, 6 doelpunten (1961-1966) Piero Cucchi, 27-6-1939, middenvelder, Italië, 71 optredens, 4 doelpunten (1967-1969)
Dit artikel is geschreven door Dag Jenkins en Simon Basten van Lazio Stories. Meer informatie over bovenstaande wedstrijden en spelers is te vinden op LazioStories.com.
