Engeland versus Argentinië: van ‘weerzinwekkend’ tot ‘wat dan ook’ – het volledige verhaal van de complexe relatie tussen Tuchel en Bellingham

De overwinning van Engeland in de kwartfinale op Noorwegen zorgde voor een moment van wrijving dat al snel het meest besproken gespreksonderwerp van het toernooi werd.

Maar de uitwisseling tussen Thomas Tuchel en Jude Bellingham na de 2-1 overwinning in de verlenging in Miami was geen op zichzelf staand incident. Het was het laatste hoofdstuk in een achttien maanden durende relatie die werd gekenmerkt door spanning, verontschuldigingen, gedropte selecties en wederzijds respect in ongeveer gelijke mate.

Volgens The Athletic blijft de sfeer binnen het Engelse kamp positief en is de ploeg al ruim zes weken samen sinds de start van hun WK-voorbereiding. Maar de geschiedenis tussen manager en speler vertelt een ingewikkelder verhaal.

Wat er gebeurde na de overwinning in Noorwegen

Direct na het laatste fluitsignaal in Miami richtte Tuchel zich met karakteristieke botheid tot de media.

‘We hebben het onszelf vandaag heel erg moeilijk gemaakt. Ik ben niet blij met de prestatie. In alle opzichten. De toewijding is er, maar we hebben het leven heel erg moeilijk voor ons gemaakt door de manier waarop we speelden, hoe we speelden. Slordig, veel tactische fouten, niet snel genoeg. We hadden geluk.’

Toen deze opmerkingen even later aan Bellingham werden voorgelegd, terwijl hij na 120 minuten in de intense hitte en vochtigheid van Miami nog steeds zwaar ademde, was de reactie scherp.

‘Ja, nou ja, wat dan ook’, zei hij aanvankelijk, voordat hij dieper inging op de gemengde zone. ‘Misschien weet hij niet hoe het is om in zulke omstandigheden te spelen tegen Erling Haaland, Odegaard, Nusa, Sorloth. Dat is geen gemakkelijke ploeg om tegen te spelen. Je gaat niet elk spel winnen door de bal te laten knallen en duizend passes te geven. Soms moet je vies winnen, en dat hebben we vanavond weer gedaan.’

De implicatie is geladen. Tuchel had, naar eigen zeggen, een ‘op zijn best middelmatige carrière’ als speler, en de woorden van Bellingham leken daar rechtstreeks naar te verwijzen.

Kane zorgt voor het contrapunt

© Imago / ZUMA Persdraad

Kapitein Harry Kane stapte naar voren om de situatie onschadelijk te maken. Toen hij twee dagen later tegen de BBC sprak, legde hij uit dat de opmerkingen van Bellingham amper twee minuten na het verlaten van het veld waren gekomen, voordat hij de opmerkingen van Tuchel volledig had gehoord.

‘Als je zo’n wedstrijd speelt en iemand je twee minuten na het laatste fluitsignaal een vraag stelt, zonder dat je precies weet wat je manager eigenlijk heeft gezegd, dan is het gemakkelijk om te proberen die verdeeldheid te creëren, maar het is precies het tegenovergestelde’, zei Kane.

Hij voegde eraan toe dat Tuchels kritische toon weloverwogen en doelbewust was: ‘Hij zei zojuist in de kleedkamer: hartelijk gefeliciteerd, je moet ervan genieten. Het voelt nog steeds alsof er een deel van hem is dat weet dat we het beter kunnen doen. Dat is in zekere zin een goede zaak.’

Tuchel zelf besloot het verhaal af te sluiten. ‘Ik vraag me af wie deze dingen opblaast. Er valt niets op te blazen en als het wordt opgeblazen, wordt het opgeblazen in de media. Wat verwacht je van een speler die net 120 minuten heeft gespeeld en letterlijk alles heeft gegeven, als je de opmerking van zijn coach inkort en hem niet vertelt dat hij van wereldklasse was? Ja, natuurlijk krijg je de opmerking die je krijgt. Mensen proberen misverstanden en scheuren te creëren waar geen scheuren zijn.’ Hij voegde eraan toe dat de twee ‘zo dichtbij waren als altijd, en dichterbij dan ooit tevoren.’

Een geschiedenis van wrijving die dateert van vóór het WK

© Iconsport / DeFodi-afbeeldingen

Het incident in Noorwegen kwam niet uit het niets. Voor het toernooi gaf Tuchel in een radio-interview openlijk toe dat zijn eigen moeder Bellingham soms ‘weerzinwekkend’ vond op het veld.

De opmerking veroorzaakte onmiddellijke en aanzienlijke overstuur – Bellingham en zijn familie waren boos – en Tuchel verontschuldigde zich publiekelijk.

Kort daarna werd Bellingham buiten de Engelse selectie gelaten voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Wales en een WK-kwalificatiewedstrijd. Destijds bood Tuchel geen diplomatiek kader, hij verwees simpelweg naar teamgeest als zijn prioriteit en koos spelers die goed hadden gepresteerd in het vorige kamp toen Bellingham vanwege een blessure niet beschikbaar was.

De aankondiging van het schrappen van de selectie kwam 48 uur nadat Bellingham was uitgeroepen tot Engelands speler van het jaar. De boodschap was nauwelijks verhuld.

Tijdens het toernooi zelf werden de twee geobserveerd in wat leek op een intens meningsverschil tijdens een waterpauze, hoewel Tuchel de hele tijd in het openbaar uitbundig was over zijn sterspeler en zijn prestatie tegen Noorwegen in twee woorden samenvatte: ‘Wereldklasse.’

Twee zeer vergelijkbare karakters

© Iconsport / PA-afbeeldingen

Gepassioneerd, gedreven, compromisloos, het zijn termen die zowel op Tuchel als op Bellingham van toepassing zijn. Beiden zijn uiterst zelfverzekerd, eerlijk en eigenwijs, en beiden verwachten van iedereen om hen heen de hoogste normen.

Tuchel heeft voor wrijving gezorgd bij elke club waar hij leiding aan gaf. Bij Chelsea werd zijn verslechterende relatie met Romelu Lukaku openbaar en droeg bij aan zijn uiteindelijke vertrek.

Bij Bayern München vroeg hij zich publiekelijk af of Joshua Kimmich geschikt was om als verdedigende middenvelder te spelen, een opmerking die slecht terechtkwam in de ploeg. Het patroon is consistent.

Nu Lionel Messi en Argentinië woensdag in het verschiet liggen, is de meest dringende taak van Tuchel ervoor te zorgen dat het laatste wat Engeland nodig heeft het eerste wordt waar iemand over schrijft. Voorlopig lijken zowel de manager als de speler in dezelfde richting te wijzen.