Drie jaar na het verlaten van Paris Saint-Germain om lid te worden van Eintracht Frankfurt, aanvankelijk in bruikleen en vervolgens op een permanente deal, is Éric-Junior Dina Ebimbe (24) terug in Ligue 1, nadat hij in bruikleen in Stade Brestois is getekend. Na de voltooiing van de verhuizing ging de Franse international zitten met Get Frans voetbalnieuws, in een interview dat door de internationale afdeling van de LFP -media werd gefaciliteerd, om zijn terugkeer, zijn tijd in Duitsland en zijn ambities te bespreken.
Waarom heb je de keuze gemaakt om terug te keren naar Ligue 1?
Om mijn vertrouwen en mijn ritme terug te krijgen. Er is geen betere plek om dat te doen dan in een competitie die je kent, in plaats van in een onbekende competitie of ergens waar het niet zo goed is gegaan; Het is altijd moeilijker. Maar als je terugkomt naar je thuisland, je eerste competitie, gaan dingen logisch goed omdat je je referentiepunten hebt. Daarom was het belangrijk voor mij om terug te komen naar Frankrijk.
Wat zijn je herinneringen aan je laatste keer in Ligue 1?
Het was een beetje een achtbaan! Mijn eerste seizoen in Ligue 1 was bij Dijon, en op persoonlijk niveau had ik het gevoel dat ik een interessant seizoen had, maar gezamenlijk was er helaas de degradatie naar Ligue 2. Maar toen het seizoen daarna keerde ik terug naar PSG, waar ik met geweldige spelers speelde. Ik ontdekte meerdere verschillende wedstrijden, het ritme was anders, de doelstellingen waren anders en ik kon mezelf uitdrukken met betere spelers, en ik was trots omdat het mijn formatieve club was. Het was een droom voor mij om voor PSG te spelen en we hebben de competitie gewonnen. Dus om van degradatie te gaan naar het winnen van de competitie een jaar later … Ik heb veel goede herinneringen waarmee ik ervaring kon opdoen.
Waren er andere kansen voor u, en waarom koos u voor Brest?
Monaco kwam niet uit omdat ik een klap had op Frankfurt. Om dingen te verduidelijken, had ik een blauwe plek; Het was geen fysiek probleem. Ik heb nog nooit een fysiek probleem gehad in mijn leven en ik zorg goed voor mijn lichaam. Ik ben heel vaak fit, maar soms neem je een hit. Er was nalatigheid en ik bleef trainen met de blauwe plek en het verslechterde. Monaco vertelde me dat ze meteen een speler nodig hadden, en dat was niet mijn zaak. Ik begrijp hun beslissing; het is logisch. Ze hadden een speler nodig die snel kon spelen, en ik was misschien drie of vier weken uit, dus ze gaven er de voorkeur aan om achter andere spelers aan te gaan (Moatasem al-Musrati). Waarom Brest? Ik heb vorig jaar BREST bekeken in de Champions League en ook in de competitie. Het is een ambitieus team. Ze hebben een stijl van voetbal die de mijne volledig overeenkomt. Ik ben opgegroeid in een 4-3-3 bij PSG. Hier is het hetzelfde. We spraken over referentiepunten; Dat is belangrijk voor mij. Het is wat bij mij past. Het is een familiale club en iedereen wil het beste voor elkaar, dus het was perfect voor mij om in een ritme te komen en vertrouwen te herwinnen.
Heeft Brest’s UCL -run je überhaupt verrast?
Het was een verrassing! We verwachtten misschien het ergste, maar ze toonden aan dat ze een team waren dat in staat was om de grootste Europese teams te spelen. Ze deden wat ze moesten doen, en eerlijk gezegd moet hun reis worden geprezen. Het zal worden herinnerd. Het was een showcase, en nu heeft de club ambities en stichtingen, omdat we nu weten tot wat Brest kan doen.
Hoe speelde het Champions League -voetbal voor je formatieve club?
Ik speelde met PSG en Eintracht Frankfurt in de Champions League. Ik zou zeggen dat de eerste wedstrijd stressvol was; Er is veel vrees omdat je het onbekende ingaat. Het niveau is een stuk hoger en het gaat twee keer zo snel spelen tegen de beste spelers ter wereld. Maar het is passie, je geeft het alles, en je realiseert je het voorrecht om in deze competitie te spelen omdat het niet iedereen overkomt. Je maakt er het beste van, geniet van jezelf, laat zien wat je kunt doen, en het stelt je ook in staat om jezelf naar het volgende niveau te brengen, omdat er basisspelers en Champions League -spelers zijn, en dus kun je gewoon trots zijn.
En hoe was het om te trainen met mensen als Lionel Messi, Neymar Jr. en Kylian Mbappé?
Het verbeterde mijn spel enorm, zonder dat ik het zelfs realiseerde. Gewoon door te trainen met dergelijke spelers van wereldklasse. Hiermee kunt u een voorsprong van drie of vier jaar krijgen op de spelers van dezelfde leeftijd omdat u ziet wat ze doen. Misschien zou je die dingen later hebben geleerd. Ik heb veel ervaring met hen opgedaan en het stelde me in staat om tijd te krijgen toen ik naar Frankfurt ging.
Zullen we een andere speler zien dan degene die Ligue 1 in 2022 heeft verlaten?
Ik denk dat ik veel ben veranderd. Er is veel intensiteit in de Duitse competitie. Er zijn veel teams met geweldige kwaliteit. Dat heeft me geholpen in termen van intensiteit in mijn spel. Ik ben in dat opzicht veel vooruitgegaan. Nu weet ik dat een speler die beweegt gevaarlijk is. Hier in Frankrijk is er veel individueel talent, maar ik heb mijn balvertaling verbeterd. Fysiek ben ik in staat om gedurende lange periodes aan te vallen en te verdedigen in een wedstrijd. Ik denk dat het in hoogwaardig voetbal intensiteit is die telt. Het verschil tussen een goede speler en een uitstekende speler is de intensiteit en de mogelijkheid om meerdere keren te herhalen binnen dezelfde overeenkomen met dezelfde acties met dezelfde levendigheid; Dat is iets dat ik heb geleerd. Dat zal me de rest van mijn carrière goed van dienst zijn.
Je praat over intensiteit, een kenmerk van het Franse voetbal. Is dat misschien waarom Franse partijen, met name PSG, de afgelopen tijd meer succes hebben gehad in Europa?
Een team dat runt is een gevaarlijk team. Ik denk dat dat is wat PSG’s voetbal zo goed maakt, voorbij de uitzonderlijke individuele kwaliteit van de spelers daar. Een team dat veel kilometers in een wedstrijd runt, is een team dat vaak wordt beloond in een wedstrijd. Dus veel clubs hebben begrepen dat het hebben van spelers die die intensiteit brengen, punten brengen.
Hoe zijn je eerste stappen op Brest geweest?
Ik ben net begonnen met training om mijn lagers te krijgen, omdat het belangrijk was dat ik me een week lang deel van een ploeg voelde voor een week training en we speelden ook een vriendelijk spel. Het is iets dat ik heb gemist omdat ik bijna acht maanden heb gehad zonder te spelen. Het is heel moeilijk als je acht maanden buiten een team doorbrengt. Het gevoel van training opnieuw heeft me geholpen. Buiten het veld heb ik de stad, de winkels, de plaatsen om te bezoeken, enz. Hebben ontdekt, ik ben behoorlijk discreet als persoon. Ik hou van de stad, het is kalm. Alles is uitgelijnd voor mij om hier een goed seizoen te hebben, in rust en stilte.
Er zijn veel spelers die indruk op me hebben gemaakt (hier). Ik heb het hier meteen opgemerkt. Spelers, individueel, in Frankrijk, hebben een voorsprong op anderen. Er zijn veel dingen te brengen, hiaten om te vullen om de perfecte speler te zijn, maar elke speler heeft hier veel kwaliteit. Er zijn intelligente spelers die samenwerken. Het is als een ketting; Elke speler brengt iets naar de groep. Er zijn hier solide funderingen. Het is aan mij om erin te komen en contact met hen te maken, maar de individuele kwaliteiten van de spelers hebben echt indruk op mij gemaakt.
Eric Roy staat bekend als een behoorlijk veeleisende manager. Heb je dat in de openingssessies gevoeld?
Er zijn verwachtingen; Hij herhaalt vaak dezelfde dingen. Als ze niet aan boord worden genomen, herhaalt hij het. De assistent en de manager hebben een spelplan, aanvallend en defensief, dat is heel duidelijk, en de ideeën worden ontvangen; Geen enkele speler kan zeggen dat de tactieken niet worden begrepen. Uit mijn ervaringen bij andere Franse clubs werd de individuele kwaliteit van bepaalde spelers opgestaan, maar hier, elke dag, elke sessie, van de opwarming, is er intensiteit en stelt u in staat om in het weekend een goede match te spelen. We trainen alsof we een wedstrijd spelen, dus er is een goede mindset.
Je moet jezelf bewijzen in elke trainingssessie, maar meer in het algemeen, keert u terug naar Frankrijk met het gevoel iets te bewijzen?
Natuurlijk heb je altijd iets te bewijzen. Wat ik heb meegemaakt, en ik zal de lafaard niet spelen, maar het was niet mijn schuld – maar de blessures, die vrijwillig opzij worden gegaan, kan ik daar niets aan doen, dat is voetbal. Maar ik had kunnen komen ondertekenen voor Brest, volledig fit, en ik zou niet zijn gekomen als iemand die iets wilde bewijzen. Het zou gewoon zijn gevolgd, wat betekent dat ik kwam om wat ik kan voor de groep te brengen. Ik ben niet gekomen om dingen individueel te bewijzen; Dat zou een beetje egoïstisch zijn. Als je als team schijnt, maak je je geen zorgen over het individuele deel. Ik wil gewoon geven wat ik heb en ga als team vooruit. Dat is alles.
Heb je jezelf persoonlijke doelstellingen voor het komende seizoen gesteld?
Ik weet dat ik iemand ben die in de toekomst veel deelneemt en veel doelen scoort. Dus als ik dat naar het team kan brengen, zonder het defensieve werk te vergeten, maar ik weet dat ik veel in de toekomst kan brengen, dus dat is een doel dat ik mezelf dit seizoen heb gesteld. Een doelpunt van objectief? Ik heb al 10 gescoord in Duitsland. De competitie hier is veel meer gesloten, tactisch, het is solider, maar ik denk dat het mogelijk is om opnieuw 10 te scoren. Voor mij, de middenvelder die ik ben, weet ik dat ik 10 doelpunten kan scoren, maar het verdedigende werk is ook belangrijk. Maar ik weet dat, als er kansen zijn, waarom niet na 10 doelpunten voor de tweede keer gaan; Dat zou geweldig zijn!
En wat zijn de collectieve doelstellingen?
Wat ik van de coach hoor, is vaak dezelfde zin: “We moeten moeilijk zijn om tegen te spelen.” In het voetbal win je en verlies je, maar het belangrijkste is om moeilijk tegen te zijn, met een goede structuur. We kunnen niet meteen zeggen dat we spelen om op te blijven of om te vechten voor de Champions League. Je moet tijd geven. Er zijn nieuwe spelers, je moet wennen aan de tactiek, en dan kun je doelen oplossen.
GFFN | Luke Entwistle
