Spanje werd door Kaapverdië tot een verbluffend doelpuntloos gelijkspel gehouden tijdens een van de grootste schokken van het WK tot nu toe, toen de toernooidebutanten de Europese kampioenen en favorieten frustreerden tijdens hun allereerste reis naar het toernooi.
De ploeg van Luis de la Fuente domineerde het balbezit vanaf het openingssignaal en kampeerde lange periodes op de helft van Kaapverdië, maar ze hadden moeite om een koppige verdediging van vijf man te doorbreken.
Er werden al vóór de aftrap vragen gesteld nadat zowel Lamine Yamal als Nico Williams op de bank waren achtergebleven, en Spanje vond nooit echt de vereiste aanvallende vonk, zelfs niet toen beiden tegen het einde vanaf de bank werden geïntroduceerd.
Het masterplan van Kaapverdië
Kaapverdië arriveerde met een duidelijk plan om de diepte te verdedigen en de ruimte tussen de linies te beperken, en dat voerden ze de hele eerste helft op briljante wijze uit.
Spanje controleerde bijna 80 procent van het balbezit tijdens de openingsfase, maar slaagde er niet in een zinvolle inspanning te leveren totdat de tamme aanval van Pedri na 16 minuten comfortabel werd verzameld door Vozinha.
De Afrikaanse kant bleef georganiseerd terwijl Spanje naar openingen zocht. Pedri en Ferran Torres probeerden de verdediging op te rekken, terwijl Marc Cucurella een steeds invloedrijkere uitlaatklep werd op de linkerflank.
Ondanks hun controle over de bal verliep de opbouw van Spanje vaak traag en voorspelbaar, waardoor Kaapverdië zijn vorm kon behouden en het gevaar tot een minimum kon beperken.
De wedstrijd kwam uiteindelijk tot leven tijdens de slotfase van de eerste helft. Torres verspeelde de beste kans van de wedstrijd in de 41e minuut toen hij de knockdown van Cucurella van dichtbij tegen de lat schoot.
De rebound viel vriendelijk voor Mikel Oyarzabal, maar zijn loopende kopbal werd op briljante wijze getipt door de uitblinkende Vozinha.
Spanje bleef oprukken en vond bijna de doorbraak in blessuretijd toen de kopbal van Aymeric Laporte uit een hoekschop bestemd was voor de benedenhoek voordat Vozinha opnieuw een uitstekende redding produceerde.
De heldendaden van de doelman zorgden ervoor dat de teams het intervalniveau bereikten, ondanks dat Spanje de helft afsloot met 12 schoten en een xG van 1,38 vergeleken met de schamele 0,04 van Kaapverdië.
Spanje struikelt in de tweede helft
De tweede helft volgde een bekend patroon. Spanje monopoliseerde opnieuw het balbezit, terwijl Kaapverdië verdedigde en af en toe naar kansen zocht bij de tegenaanval.
Oyarzabal bleef worstelen voor het doel nadat hij de bal in de eerste 30 minuten niet had aangeraakt, waardoor kort na de herstart een nieuwe kopkans werd verspeeld, terwijl ook Fabian Ruiz verspillend over schoot vanaf de rand van het strafschopgebied.
Toen de frustratie onder de Spaanse supporters begon te groeien, nam het vertrouwen van Kaapverdië toe. Elke goedkeuring, blokkering en onderschepping werd met gejuich van de fans beantwoord, terwijl het geduldige passeren van Spanje steeds vaker werd begroet door fluitjes van de menigte.
Vozinha bleef centraal in het verhaal staan. De 40-jarige doelman ging comfortabel om met voorzetten, beheerste zijn strafschopgebied op indrukwekkende wijze en ontzegde Spanje herhaaldelijk wanneer deze dreigden. Ruiz, Mikel Merino en Cucurella testten hem allemaal, maar niemand kon een uitweg vinden.
Yamal en Williams verstikten
De la Fuente besefte dat er behoefte was aan een grotere aanvalsdrang en keerde uiteindelijk na de hydratatiepauze in de tweede helft naar zijn bank. Merino verving Ruiz voordat Yamal met nog iets minder dan 20 minuten te gaan onder een enorme ovatie de strijd aanging.
De tienersuperster injecteerde onmiddellijk energie in de Spaanse aanval. Zijn directe loopactie bracht de verdediging van Kaapverdië in verwarring en verhoogde de sfeer in het stadion, terwijl Nico Williams later werd geïntroduceerd toen Spanje elk gevoel van voorzichtigheid opgaf op zoek naar een winnaar.
Toch weigerde Kaapverdië toe te geven. Lopes produceerde een prachtig blok om Oyarzabal te ontzeggen nadat de slimme pass van Dani Olmo schijnbaar de deur had geopend, terwijl elke Spaanse voorzet werd opgewacht door een vastberaden blauw shirt.
Opmerkelijk genoeg was het Kaapverdië dat in de slotfase bijna voor het winnende moment zorgde. Diep in de blessuretijd kwam Diney Borges het hoogst uit een hoekschop en kopte richting doel, waarna Unai Simon zich veilig verzamelde.
Spanje gooide in de slotminuten alles naar voren, maar tot een doorbraak kwam het niet. Oyarzabal kopte nog een late hoekschop onschadelijk naast voordat het laatste fluitsignaal aanleiding gaf tot jubelende vieringen onder de Kaapverdische spelers en supporters terwijl ze zich lieten onderdompelen in een historisch resultaat.
