Florentino Pérez zal aanblijven als president van Real Madrid na het winnen van de eerste verkiezingen in twintig jaar, wat de weg vrijmaakt voor zijn plannen om 5% van de club te verkopen.
Pérez, die gedurende twee perioden 23 jaar president is geweest – eerst tussen 2000 en 2006 en daarna sinds 2009, en de afgelopen vijf verkiezingen zonder tegenstand won – behaalde 65% van de stemmen. De 37-jarige uitdager Enrique Riquelme verloor met 35% nadat in totaal 33.555 leden hun stemrecht hadden uitgeoefend.
De resultaten werden opgehouden nadat Riquelme de geldigheid van ongeveer 1.000 per post uitgebrachte stemmen in twijfel trok, waarvan er uiteindelijk meer dan 400 werden geschrapt.
De overwinning betekent dat José Mourinho maandag formeel moet worden aangekondigd als manager, waarbij Madrid Benfica een ontslagvergoeding van € 15 miljoen (£ 13 miljoen) betaalt voor de Portugese coach.
Pérez had dinsdag ook beloofd een bod van “minstens € 150 miljoen” uit te brengen op een niet bij naam genoemde “galactico”, vermoedelijk Michael Olise. Riquelme zei dat hij Raúl González Blanco zou aanstellen als zijn sportief directeur en dat hij zou proberen Jürgen Klopp te overtuigen om als coach te komen. Hij zei ook dat hij er vertrouwen in had Erling Haaland en Rodri te contracteren.
Hoewel de overwinning Pérez het mandaat geeft om nog vijf jaar aan de macht te blijven en zijn plannen door te drukken om de structuur van de club te veranderen, door het voorstel voor te leggen aan een ledenvergadering, is de overwinningsmarge kleiner dan verwacht.
Van Pérez, onder wiens presidentschap Madrid zeven Europa Cups heeft gewonnen en de rijkste club ter wereld is geworden, werd niet verwacht dat hij met enige tegenstand te maken zou krijgen. Zelfs als er een uitdager verscheen, bestond er geen twijfel over dat hij zou winnen, en naar alle waarschijnlijkheid door een aardverschuiving. Maar uiteindelijk heeft Pérez met succes zijn tegenstander van zich afgeslagen en zijn positie versterkt.
Voor Riquelme vertegenwoordigt de verkiezingsuitslag iets van een succes, ook al is het uiteindelijk een leeg succes, tenminste op de korte termijn. Omdat hij het besluit van Pérez om vervroegde verkiezingen uit te schrijven niet had voorzien, werd hij gedwongen een geheel nieuwe kandidatuur samen te stellen en een positie van anonimiteit op te bouwen, wat betekende dat zelfs het opkomen als een prestatie kon worden gezien.
Riquelme had overwogen zich in 2021 kandidaat te stellen, maar besloot daartegen te beslissen, en deze verkiezingen werden algemeen gezien als een eerste stap op weg naar een toekomstige poging om de macht te verwerven. Maar of hij het opnieuw zal proberen of de kans zal krijgen, valt nog te bezien: hij had campagne gevoerd tegen wat hij omschreef als Pérez’ ‘privatisering’ van de club en het risico dat dit de laatste verkiezingen in Madrid zouden zijn. Na twee jaar zonder trofee riep de president deze verkiezingen uit tijdens een uitgebreide persconferentie op 14 mei. Slechts één jaar na zijn laatste ambtstermijn had hij dat gedaan, zo leek het, om een opkomende en onvoorbereide oppositie weg te spoelen, bloot te leggen en te verslaan – en misschien zonder ze zelfs maar onder ogen te hoeven zien.
De aankondiging verraste iedereen, en er was weinig echt gevoel dat er enige bedreiging bestond voor de macht van Pérez. Op dat moment hadden weinigen zelfs maar gehoord van Riquelme, een energiemiljonair uit Alicante die zakelijke belangen heeft in Mexico. Pérez, die hem op de persconferentie niet had genoemd maar verwees naar een man die “met een Zuid-Amerikaans accent spreekt”, bezorgde Riquelme een bekendheid die hij niet had.
Pérez gaf Riquelme ook slechts tien dagen de tijd om zich kandidaat te stellen en te voldoen aan de strikte regels die bepalen wie er staat – regels die Pérez als president had aangescherpt. Riquelme schreef aan Pérez om meer tijd, maar kreeg die niet. Hij moest ook een bankgarantie van € 178 miljoen overleggen, die gedekt moest worden door zijn eigen persoonlijke vermogen. Een onmogelijke taak leek nog moeilijker toen twee Spaanse banken weigerden, maar Riquelme hield uiteindelijk stand. Hij eiste drie publieke debatten, maar die waren er niet.
De veertiendaagse campagne, die niemand in twintig jaar in Madrid had meegemaakt en die een behoorlijk spektakel werd, draaide grotendeels om de plannen van Pérez om het model van de club dat sinds de oprichting in 1902 bestaat en de redenen daarvoor te veranderen. Pérez zei dat hij het eigendom van fans wilde beschermen door het lidmaatschap een financiële waarde te geven, en zei dat hij “slechts” investeringen uitnodigde als een manier om de waarde van de club te meten.
Riquelme omschreef Real Madrid van Pérez als “als een feodale monarchie, het dichtst bij een dictatuur” en zette vraagtekens bij de rol van de Marokkaanse bankier Anas Laghrari, die Pérez omschreef als “als een zoon” en die steeds machtiger is geworden bij de club. De afgelopen jaren zijn moeilijk geweest voor Pérez, en niet alleen op het veld: hij zag het Super League-project instorten en de wederopbouw van het stadion problemen tegenkomen, omdat hij niet in staat was de concerten te organiseren die een belangrijk onderdeel van het project waren geweest.
Naarmate de campagne in intensiteit groeide, kwam voetbal op de voorgrond, waarbij elke belofte groter was dan de vorige. Het besluit van Perez om Mourinho te contracteren moest vanwege de verkiezingen worden uitgesteld, waardoor de waarde van zijn vrijgaveclausule bij Benfica toenam. Maar uiteindelijk maakte hij publiekelijk bekend wat een publiek geheim was: dat de Portugees zijn nieuwe manager zou worden. Hij kondigde ook de signeersessies aan van Denzel Dumfries en Ibrahima Konaté.
Riquelme haalde Raúl, Fernando Hierro, Iker Casillas en Vicente del Bosque in zijn kandidatuur en kondigde zijn voornemen aan om Haaland en Rodri te contracteren, waarbij hij beloofde de ledenbijdragen te betalen als hij dat niet zou doen. De zaakwaarnemer van de Noor ontkende elke overeenkomst en er was ook een ontkenning vanuit het kamp van Klopp, de favoriete coach van Riquelme. Riquelme beweerde dat hij – een president die zich, in tegenstelling tot Pérez, niet met het werk van de manager zou bemoeien – de voormalige Liverpool-manager zou kunnen overtuigen. Geen van deze beweringen zal nu op de proef moeten worden gesteld nadat Pérez is teruggekeerd naar het presidentschap.
Tijdens de persconferentie waarop Pérez verkiezingen uitschreef, had hij verklaard dat “ze me zullen moeten neerschieten om me eruit te krijgen, omdat ik de steun heb van alle leden van Madrid”. Uiteindelijk waren het ze niet allemaal, maar het was genoeg. Zijn greep op de macht werd sterker en zijn presidentschap werd met minstens nog eens vier jaar verlengd.
