In de week van 1 tot en met 7 juni in de geschiedenis van Lazio zien we enkele fundamentele wedstrijden voor promotie, een record (drie overwinningen op een dag) en we gedenken Carlo Maranghi.
Wedstrijden van de week
Datum: zondag 2 juni 1935
Locatie: Stadio PNF, Rome
Wedstrijd: Lazio Ambrosiana Inter 4-2
Door in de laatste wedstrijd van het seizoen Ambrosiana Inter te verslaan, overhandigt Lazio de scudetto aan Juventus. Een prequel van 5 mei 2002.
Datum: zondag 3 juni 1923
Locatie: Campo Rondinella, Rome
Wedstrijd: Lazio Libertas Palermo 10-2
Lazio scoort tien, maar het spel is nooit competitief, aangezien de Sicilianen met tien man het veld betreden en al snel teruggebracht worden tot negen. Een van de grootste overwinningen in de geschiedenis van Lazio.
Datum: zondag 4 juni 1972
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Foggia 2-0
Lazio versloeg Foggia met 2-0 met doelpunten van Massa en Chinaglia en kan bijna aan het Serie A-paradijs tippen.
Datum: zondag 5 juni 1983
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Catania 2-1
In onmenselijke omstandigheden versloeg Lazio de Sicilianen dankzij een eigen doelpunt van oud-speler Mastropasqua.
Datum: zondag 7 juni 1908
Locatie: Piazza d’Armi, Pisa
Wedstrijden: Lucca FBC Lazio 0-3, Spes Livorno Lazio 0-4, Virtus Juventusque Livorno Lazio 0-1, Interregionaal Toernooi van Pisa
Lazio wint drie wedstrijden op één dag in Pisa en speelt met dezelfde XI. Geen enkele andere club in de geschiedenis heeft ooit zo’n prestatie geleverd.
Wedstrijden in focus
Datum: zondag 6 juni 1982
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Varese 3-2
Met nog twee wedstrijden te gaan tot het einde van het seizoen stond Lazio slechts drie punten voor op degradatie. Varese daarentegen had een schitterend jaar achter de rug en was slechts één punt verwijderd van promotie naar de Serie A. Een bijzonder lastige wedstrijd voor Lazio.
Ondanks dat het de laatste thuiswedstrijd van het seizoen was, was de Olimpico vrijwel leeg. Een slecht jaar dat alle fans wilden vergeten.
Varese begon erg goed en scoorde in de 6e minuut. Franco Salvadè zoefde langs de linkerflank naar beneden en zette een voorzet in het strafschopgebied, Ennio Mastalli kon geen aansluiting maken, maar Franco Turchetta wel, 1-0 voor Varese.
Nadat een waarschijnlijke strafschop op Vincenzo D’Amico (die drie minuten het veld moest verlaten) werd genegeerd door de scheidsrechter, sloeg Varese in de 14e minuut een tweehonkslag. Vincenzo Di Giovanni passeerde de bal naar Gabriele Bongiorni die, terug naar het doel, erin slaagde om te draaien ondanks omringd te zijn door verdedigers van Lazio, en de bal langs Maurizio Moscatelli legde.
Lazio speelde somber en Varese had er gemakkelijk nog een kunnen scoren als ze dat hadden gewild, maar het team van Lombard, tevreden met het dubbele voordeel, stopte met spelen. De Biancocelesti werden bijna gedwongen iets te doen. In de 26e minuut Claudio Vagheggi naar Leonardo Surro die in het strafschopgebied een fout maakte door Bongiorni. Strafschop voor Lazio genomen door D’Amico met een grote centrale klap. Twee minuten later kreeg de Lazio Golden Boy een fout op uiterst rechts nabij het strafschopgebied. Iedereen verwachtte een voorzet, wat logischer zou zijn geweest, maar D’Amico schoot om de muur heen op de voorpaal en scoorde. 2-2 en Lazio terug in de wedstrijd.
Varese kon het niet geloven. De Biancocelesti waren dood en begraven, maar nu moesten ze helemaal opnieuw beginnen. Ze vielen aan, maar niet zo klinisch als in de eerste minuten van de wedstrijd. Lazio leek tevreden met de gelijkmaker, maar in de 48e minuut raakte Vincenzo Chiarenza het houtwerk en in de 73e minuut volgde opnieuw een strafschop voor de Biancocelesti. Vrije trap op rechts, Chiarenza kruiste de bal in het strafschopgebied en Alberto Bigon werd van achteren geduwd toen hij op het punt stond de bal te koppen. Voor Agnolin was het een strafschop en D’Amico scoorde de strafschop voor de derde van hem en Lazio.
Varese viel aan, maar ze waren hun zenuwen kwijtgeraakt en dus verdiende Lazio twee cruciale punten en was het wiskundig veilig. Varese miste promotie.
Ter nagedachtenis: Carlo Maranghi
Maranghi werd geboren in Genua op 15 januari 1888 en begon zijn voetbalcarrière aan het eind van de 20e eeuw, een tijd waarin de georganiseerde competities nog steeds in ontwikkeling waren. Hij speelde voor het eerst voor Andrea Doria in 1908 en nam deel aan het vroege Italiaanse kampioenschap op het hoogste niveau, de Prima Categoria. Later vertegenwoordigde hij Spinola en Genoa CFC en deed hij ervaring op bij enkele van de eerste en meest invloedrijke clubs van het land.
In 1912 verhuisde Maranghi naar Rome om zich bij Lazio aan te sluiten, een club die snel aan bekendheid groeide. Zijn komst viel samen met de opkomst van Lazio op het nationale toneel, en hij werd al snel een belangrijk lid van het team. Maranghi stond bekend om zijn veelzijdigheid en was in staat zowel verdedigende als aanvallende rollen te spelen, een waardevolle kwaliteit in een tijdperk met beperkte wissels en tactische specialisatie. Zijn inzet, fysieke veerkracht en aanpassingsvermogen maakten hem tot een gerespecteerd figuur binnen de ploeg.
Maranghi’s belangrijkste sportieve prestaties kwamen met Lazio, toen hij de club hielp de finale van het Italiaanse kampioenschap te bereiken in zowel de seizoenen 1912-1913 als 1913-1914. Hoewel Lazio in die finales werd verslagen – eerst door Pro Vercelli en later door Casale – markeerden deze optredens de opkomst van de club als nationale kanshebber en blijven ze mijlpaalmomenten in haar vroege geschiedenis. Zijn spelerscarrière werd later verstoord door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, die het Italiaanse voetbal en een beperkt aantal officiële competities onderbrak.
Nadat hij zich begin jaren twintig had teruggetrokken uit het actieve spel, bleef Maranghi Lazio buiten het veld dienen. Tijdens het seizoen 1923-1924 trad hij op als vice-coach en droeg hij zijn ervaring en kennis bij aan de technische ontwikkeling van de club tijdens een overgangsperiode in het Italiaanse voetbal.
Naast de sport streefde Carlo Maranghi een succesvolle carrière in de geneeskunde na en werd hij chirurg – een ongebruikelijke dubbele weg die de amateurgeest weerspiegelde van vroege voetballers, die atletische bezigheden vaak in evenwicht brachten met professionele roepingen.
Hij stierf in Rome in 1940 op 52-jarige leeftijd.
Verjaardagen deze week
Paolo Ammoniaci, 1-6-1948, verdediger, Italië, 115 optredens, 1 doelpunt (1975-79) Luigi Di Biagio, 3-6-1971, middenvelder, Italië, 1 optreden (1988-1989) Pasquale Foggia, 3-6-1983, middenvelder, Italië, 84 optredens, 6 doelpunten (2006-11) Nicola Lo Buono, 6-4-1933, verdediger, Italië, 108 optredens, 1 doelpunt (1955-61) Francesco Dell’Anno, 4-6-1967, middenvelder, Italië, 39 optredens (1984-86) Juan Pablo Carrizo, 5-6-1984, doelman, Argentinië, 27 optredens (2008-09, 2011-13) Ugo Dosio, 6-6-1899, verdediger, Italië, 82 optredens, 3 goals (1919-25) Augusto Mattei II, 7-6-1910, verdediger, Italië, 76 optredens (1929-33) Fabio Vignaroli, 7-6-1976, middenvelder, Italië, 11 optredens (2007-08)
Dit artikel is geschreven door Dag Jenkins en Simon Basten van Lazio Stories. Meer informatie over de bovenstaande wedstrijden en spelers is te vinden op LazioStories.com.
