Door Martin Graham
De comeback van Jude Bellingham in de Engelse ploeg tijdens de laatste twee WK-kwalificatiewedstrijden markeert slechts het begin van zijn herintroductie onder Thomas Tuchel. De ontmoetingen van Engeland met Servië op Wembley en Albanië zijn qua resultaten van weinig belang, aangezien de kwalificatie al is behaald, maar voor Bellingham zijn de volgende twee wedstrijden verre van zinloos.
Tuchel’s eerdere beslissing om hem weg te laten uit de ploeg die zich in Letland kwalificeerde, was een duidelijke boodschap: niemand heeft gegarandeerd een plek. Zelfs een speler van het kaliber van Bellingham, nu een wereldster bij Real Madrid, werd eraan herinnerd dat reputatie alleen zijn plaats niet veilig zal stellen.
De herplaatsing van de 22-jarige werd altijd verwacht, maar de bereidheid van Tuchel om hem eerder uit te sluiten onderstreept dat de Engelse opzet niet rond één man zal zijn opgebouwd. Bellingham is misschien wel een cruciaal onderdeel van het team, maar niet het middelpunt.
Nu moet de middenvelder zijn plaats opnieuw bevestigen door middel van prestaties. Zijn uitdaging is om te bewijzen dat hij het verdient om in het systeem van Tuchel te starten, en niet alleen om in de ploeg te spelen.
Competitie in de nummer 10-rol
Morgan Rogers van Aston Villa, die eerder in het seizoen indruk maakte op Tuchel, blijft zijn claim onder druk zetten, ondanks een rustiger optreden in de 5-0 overwinning van Engeland op Riga. De terugroepactie van Phil Foden, na een geweldige start van het seizoen bij Manchester City, verhevigt ook de concurrentie om de positie op het aanvallende middenveld.
Tuchel heeft zijn visie op de toekomstige rol van Foden al geschetst, waarmee hij aangeeft dat hij hem meer centraal ziet dan als vleugelspeler. “Phil is het sterkst dichtbij het doel, tussen de spits en het middenveld”, aldus de Engelse baas. “Hij produceert doelpunten en assists in krappe ruimtes, en ik wil dat hij in dat centrale vakje speelt.”
Nu Foden op het punt staat de gebieden te bezetten waarin Bellingham vaak floreert, wordt de Real Madrid-man geconfronteerd met extra druk om te laten zien waarom hij de favoriete schepper van Engeland moet blijven. Zijn reputatie geeft hem een voorsprong, maar de tactische plannen van Tuchel suggereren dat niemands positie onaantastbaar is.
De verwachting blijft dat Bellingham aan het WK van volgende zomer zal beginnen als de belangrijkste aanvallende middenvelder van Engeland, maar zijn weg naar die rol zal afhangen van vorm, niet van roem. De komende wedstrijden bieden hem de perfecte kans om zijn belang te onderstrepen.
Motivatie om te presteren na herstel
Bellingham is pas onlangs teruggekeerd van een schouderoperatie om weer voor Real Madrid te spelen en betreedt dit kamp, enthousiast om het ritme terug te vinden en indruk te maken. Tuchel prees zijn reactie nadat hij eerder was afgezet en zei: “Hij nam de beslissing op de juiste manier en reageerde als een concurrent. Dat heeft hem hier terug gebracht.”
De coach bevestigde nogmaals dat Bellingham vooral als nummer 10 wordt gezien, maar benadrukte de kwaliteiten die hem anders maken. “Hij speelt hoog op het veld en valt het strafschopgebied aan als een spits. Die drang om te scoren maakt hem speciaal”, aldus Tuchel.
Voor Bellingham hebben deze ‘dood rubber’-kwalificatiewedstrijden misschien weinig gevolgen voor het groepsklassement van Engeland, maar persoonlijk zouden ze kunnen bepalen hoe centraal hij wordt in de WK-plannen van Tuchel.
Nieuwe gezichten en opmerkelijke omissies
De selectie van Tuchel bevat een verrassende oproep voor Alex Scott uit Bournemouth, waarmee hij zijn recente vooruitgang beloont. Daarentegen mist Myles Lewis-Skelly van Arsenal de bal, waarbij Tuchel zich zorgen maakt over zijn beperkte minuten op clubniveau – slechts 463 dit seizoen – ondanks dat hij in de vorige internationale periode begon.
Ondertussen zou Adam Wharton van Crystal Palace eindelijk een betekenisvolle kans kunnen krijgen op senior niveau. Ondanks zijn goede clubvorm speelde de middenvelder slechts 28 minuten voor Engeland, toen hij in juni 2024 van de bank kwam tegen Bosnië-Herzegovina.
Vooraf werd er niet gesproken over een terugroepactie voor Brighton-veteraan Danny Welbeck. Hoewel zijn vorm bewonderenswaardig blijft, koos Tuchel ervoor om vooruit te kijken in plaats van achteruit, waarbij hij trouw bleef aan Harry Kane en weigerde de 34-jarige opnieuw te introduceren na een afwezigheid van zeven jaar.
Stakers en vervagende hoop
Het verzuim van Ollie Watkins, deels vanwege aanhoudende blessureproblemen, onderstreept de voortdurende afhankelijkheid van Engeland van Kane. Marcus Rashford, verjongd tijdens zijn huurperiode bij Barcelona, zou een alternatief in het midden kunnen bieden, al blijft hij effectiever vanuit grote gebieden. Anthony Gordon, die centraal is ingezet door Newcastle United, heeft nog niet laten zien dat hij op natuurlijke wijze in die rol past.
Twee bekende namen, Trent Alexander-Arnold en Jack Grealish, hebben opnieuw de mist ingegaan. Het weglaten van de verdediger van Liverpool volgt op een turbulente week waarin hij werd uitgelachen bij zijn terugkeer op Anfield bij Real Madrid, en zijn hoop op het WK vervaagt snel. Grealish presteert weliswaar respectabel voor Everton, maar moet nog voldoen aan de standaardeisen van Tuchel voor de competitieve vleugelopties van Engeland.
Bellingham mag dan de krantenkoppen domineren, de aanpak van Tuchel maakt één ding zeker: het succes van Engeland zal afhangen van het collectief, niet van de cultus van een enkele ster.
