De week van 15-21 juni in de geschiedenis van Lazio wordt gekenmerkt door het doelpunt van Lazio-Vicenza en Giuliano Fiorini zeven minuten voor tijd plus verschillende promoties. We herdenken ook Igor Protti.
Wedstrijden van de week
Datum: zondag 16 juni 1963
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Pro Patria 2-0
Lazio versloeg Pro Patria en promoveerde naar de Serie A
Datum: zondag 18 juni 1972
Locatie: Stadio della Vittoria, Bari
Wedstrijddoel: Bari Lazio 0-0
Lazio verzamelt het nodige punt en keert na slechts één seizoen terug naar de Serie A.
Datum: zondag 18 juni 1989
Locatie: Stadio Flaminio, Rome
Wedstrijd: Lazio Sampdoria 1-0
Lazio versloeg de afgeleide Sampdoria om de overlevingshoop te vergroten
Datum: zondag 19 juni 1988
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Taranto 3-1
Lazio versloeg Taranto en keert na drie jaar terug naar de Serie A.
Datum: zaterdag 21 juni 1958
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijdschema: Roma Lazio 2-3, Coppa Italia
Een spannende wedstrijd beloont de Biancocelesti die dichter bij kwalificatie voor de kwartfinales van de Coppa Italia komt.
Wedstrijd in focus
Datum: zondag 21 juni 1987
Locatie: Stadio Olimpico, Rome
Wedstrijd: Lazio Vicenza 1-0
Met nog zeven minuten te gaan stond Lazio virtueel in de Serie C.
De Biancocelesti kregen aan het begin van het seizoen een onterechte negenpuntendok, allemaal vanwege een vaag antwoord aan de telefoon van Claudio Vinazzani. Hij was in 1983 aangekomen na vele jaren bij Napoli en toen een vriend hem vroeg of hij een paar overwinningen voor Lazio wilde ‘regelen’, was zijn antwoord vrijblijvend. Verder gebeurde er niets, maar de club degradeerde hierdoor de facto. Een overijverige journalist morste vervolgens de bonen voordat het officieel was en de straf werd in het volgende seizoen gewijzigd in een start van -9. Je moet niet vergeten dat er destijds nog maar twee punten waren voor de overwinning.
Manager Eugenio Fascetti had tegen de spelers gezegd: “Dit is de situatie. Je kunt vertrekken, en het zou volkomen normaal zijn als je dat deed, of blijven en vechten. Beslis”. Alle spelers bleven.
Lazio deed het zo goed dat ze op een gegeven moment dichter bij de promotierace zaten dan bij de degradatiestrijd, maar in de tweede seizoenshelft eiste de stress zijn tol en begon de ploeg terrein te verliezen. Met nog één wedstrijd te gaan stond Cagliari al in de Serie C, Lazio en Taranto stonden op 31 punten, en Campobasso, Sambenedettese, Vicenza en Catania op 32. Laatste wedstrijden van het seizoen Bari-Sambenedettese, Messina-Campobasso, Taranto-Genoa, Cesena-Catania, Lazio-Vicenza.
Zelfs een overwinning is misschien niet genoeg.
Zou met Lazio in de Serie C de nieuwe eigenaar van de club blijven bestaan, of zouden ze de handdoek in de ring gooien? Waarschijnlijk het laatste.
De wedstrijd betekende leven of dood voor Lazio en de fans vulden het Stadio Olimpico lang voor de aftrap. Toen de spelers twee uur voor aanvang naar buiten kwamen, konden ze hun ogen niet geloven. De Olimpico zat vol. Iedereen had een vlag of sjaal meegenomen en het stadion was helemaal lichtblauw en wit.
De Biancocelesti speelden hun beste wedstrijd van het seizoen en creëerden talloze kansen, maar Vicenza-doelman Ennio Dal Bianco speelde de wedstrijd van zijn leven en redde alles, zelfs de lucht. Met nog zeven minuten te gaan stond het nog steeds 0-0. Toen deden de goden die Lazio steunen hun magie.
In de 83e minuut, Antonio Acerbis met een inworp, bal naar Fabio Poli terug naar Acerbis, voorzet in het door de verdediging vrijgemaakte strafschopgebied. Vincenzo Esposito tegen Gabriele Podavini aan de rechterkant die het 200ste schot van de dag probeerde. Hij maakte een verkeerde trap en het werd een lage voorzet. Giuliano Fiorini kreeg de bal, draaide zich om en schoot. Doelllllllllll!!!!!!!!
Delirium!!! Tranen van opluchting, sommige fans voelden zich letterlijk ziek en zakten in elkaar. Medici werden gebeld. Volgens de legende voelden mensen op de nabijgelegen brug over de Tiber de aarde trillen. Neutrale commentatoren werden plotseling hardcore fans en barstten in tranen uit. Vicenza had niets meer over en de wedstrijd eindigde op 1-0 voor Lazio.
Eindoordeel: Vicenza, Catania en Cagliari in Serie C, Lazio, Campobasso en Taranto naar play-off. Het was nog niet voorbij.
Ter nagedachtenis: Igor Protti
Deze week verloren we Igor Protti. Hij was, is samen met Dario Hubner de enige speler die topseizoenscorer is geweest voor de Serie A, Serie B en Serie C1. Een opmerkelijke prestatie.
Protti werd geboren in Rimini op 24 september 1967 en begon zijn voetbalcarrière in de jeugdteams van zijn geboorteplaats. Hij debuteerde professioneel op 16-jarige leeftijd en speelde in C1. Toen hij 18 werd, tekende hij voor Livorno, nog steeds in de C1, en bleef daar drie jaar. Hij speelde behoorlijk wat wedstrijden (83), maar begon pas in zijn derde jaar regelmatig te scoren met 14 doelpunten in alle competities. In 1988-89 werd hij uitgeleend aan Virescit Bergamo en had opnieuw een positief seizoen met 10 doelpunten. In 1989 tekende hij voor Messina in de Serie B en scoorde 31 doelpunten in drie jaar tijd.
Zijn volgende stap was belangrijk: hij tekende bij Bari. Ze speelden in de Serie B, maar na twee jaar promoveerde de ploeg uit Apulië naar de Serie A. In zijn eerste drie jaar scoorde hij niet veel (22 doelpunten in 79 competitiewedstrijden), maar in 1995-’96 explodeerde hij uiteindelijk door 24 doelpunten te scoren in de Serie A, samen met Beppe Signori topscorer.
Lazio-president Sergio Cragnotti droomde ervan deze twee spelers samen te brengen, in de veronderstelling dat het doelpunten zou gaan regenen onder manager Zdenek Zeman, dus sloot Protti zich aan bij Lazio, ook geholpen door het feit dat Bari ondanks al zijn doelpunten was gedegradeerd naar de Serie B. Helaas was het geen goed jaar voor de Biancocelesti en halverwege werd Zeman vervangen door Dino Zoff. Wel scoorde hij zeven doelpunten, waaronder een laatste tweede doelpunt tegen Roma in een derby met Lazio achter zich, maar voorin was het lastig om met Signori en Pierluigi Casiraghi de juiste balans te vinden. Met de komst van Sven-Goran Eriksson in 1997, evenals de terugkeer van Alen Boksic en de ondertekening van Roberto Mancini, werd Protti uitgeleend aan Napoli in de Serie A om wat speeltijd te krijgen. Het was een verschrikkelijk jaar voor het Napolitaanse team, dat met slechts 14 punten onderaan eindigde. Hij keerde kort terug naar Lazio, maar met de toevoeging van Marcelo Salas vond hij heel weinig ruimte, dus werd hij opnieuw uitgeleend, dit keer aan Reggiana in de Serie B. Helaas weer een degradatie.
In 1999-2000 keerde hij terug naar Livorno in de Serie C1. Het jaar daarna werd hij topscorer in de Serie C1, een prestatie die hij herhaalde in 2001-2002 en de Amaranto promoveerde naar de Serie B en keerde na 31 jaar terug naar het tweede niveau. In 2002-2003 was hij topscorer in de Serie B. In 2002-2004 werd Livorno derde en promoveerde naar de Serie A, 54 jaar na de laatste keer dat ze in het hoogste niveau speelden. Hij scoorde dat seizoen 24 doelpunten. Hij bleef nog een jaar en Livorno wist degradatie te voorkomen. Hij scoorde zes competitiedoelpunten en besloot aan het einde van het seizoen met pensioen te gaan.
Nadat hij stopte met spelen, bleef hij werken in het voetbal, eerst bij Tuttocuoio (San Miniato-Pisa) en daarna terug bij Livorno als clubmanager. Toen de club failliet ging, werkte hij tot 2022-2023 voor het nieuwe team van Livorno.
In juni 2025 maakte hij bekend dat hij kanker had. Hij maakte in augustus een zichtbaar emotioneel optreden in het Livorno Stadion voor Livorno Ternana.
Hij stierf op 19 juni 2026.
Protti was een ongelooflijke doelpuntenmaker. Niet bijzonder lang, 1,71 meter, maar hij zou dodelijk kunnen zijn in het strafschopgebied. Hij scoorde 248 doelpunten in zijn carrière en het was jammer dat hij in het verkeerde jaar bij Lazio arriveerde.
Verjaardagen deze week
Roberto Bacci, 15-6-1967, verdediger/middenvelder, Italië, 143 optredens, 2 doelpunten (1990-95) Oscar Damiani, 15-6-1950, aanvaller, Italië, 14 optredens (1985-86) Michael Laudrup, 15-6-1964, aanvaller, Denemarken, 70 optredens, 12 doelpunten (1983-85) Luigi Martini, 15-6-1949, verdediger/middenvelder, Italië, 257 optredens, 10 doelpunten (1971-79) Rosario Di Vincenzo, 16-6-1941, doelman, Italië, 102 optredens (1967-72) Fernando Muslera, 16-6-1986, doelman, Uruguay, 113 optredens (2007-11) Luis Jimenez, 17-6-1984, middenvelder, Chili, 16 optredens, 2 goals (2007) Claudio Lopez, 17-6-1974, aanvaller, Argentinië, 144 optredens, 40 goals (2000-04) Fabrizio Di Mauro, 18-6, 1965, middenvelder, Italië, 25 optredens, 2 doelpunten (1993-94) Adelmo Eufemi, 18-6-1935, verdediger, Italië, 132 optredens (1954-62) Alejandro Demaria, 19-6-1904, aanvaller, Brazilië, 103 optredens, 30 doelpunten (1931-35) Norbert Hofling, 20-6-1924, aanvaller, Roemenië, 73 optredens, 25 doelpunten (1948-1951) Guido Onor, 20-6-1948, verdediger, Italië, 15 optredens (1968-69) Franco Cordova, 21-6-1944, middenvelder, Italië, 107 optredens, 3 doelpunten (1976-1978)
Dit artikel is geschreven door Dag Jenkins en Simon Basten van Lazio Stories. Meer informatie over de bovenstaande wedstrijden en spelers is te vinden op LazioStories.com.
