WK 2026: Grootste schokken van de groepsfase

De uitbreiding naar 48 teams moest het leven van de traditionele voetbalmachten gemakkelijker maken, maar veel van de zogenaamde buitenstaanders van het toernooi hadden weinig interesse in het volgen van dat script.

Nu er meer groepen, meer wedstrijden en meer kwalificatieplaatsen beschikbaar waren, verwachtten velen dat de grootste landen met minimale ophef door zouden gaan naar de knock-outrondes.

Tijdens de 72 groepsfasewedstrijden die in de Verenigde Staten, Canada en Mexico werden gespeeld, leverde de openingsfase van de FIFA Wereldbeker 2026 echter geen gebrek aan verrassingen op.

Van toernooidebutanten die geschiedenis schreven tot een van de meest gedecoreerde landen van Zuid-Amerika die ten onder ging: de groepsfase bewees dat reputatie op zichzelf weinig meer uitmaakt als het fluitsignaal klinkt.

Hier kijkt Sports Mole naar enkele van de grootste schokken van de groepsfase van het WK 2026.

Kaapverdië werd het verhaal van het toernooi

Er waren veel verrassende resultaten tijdens de groepsfase, maar geen enkele vergeleken met de opmerkelijke run van Kaapverdië naar de knock-outrondes.

Tijdens hun WK-debuut arriveerden de Blue Sharks in Noord-Amerika, waar ze op de 67e plaats stonden op de FIFA-wereldranglijst en met een bevolking van iets meer dan 525.000 inwoners. Dit in aanmerking genomen gaven slechts weinigen hen enige kans om te ontsnappen aan een groep met Spanje, Uruguay en Saoedi-Arabië.

In plaats daarvan produceerden ze een van de beste groepsfasecampagnes in de moderne WK-geschiedenis, een campagne die begon met het frustreren van regerend Europees kampioen Spanje in een doelpuntloos gelijkspel ondanks 27 schoten, waarbij ervaren doelman Vozinha een van de prestaties van het toernooi produceerde om de Man of the Match-prijs te verdienen.

Hoewel dat resultaat de wenkbrauwen opriep, liet hun tweede optreden de voetbalwereld verbijsterd achter. Bubista’s ploeg stond tweemaal achter tegen tweevoudig wereldkampioen Uruguay en weigerde toe te geven en verdiende een spannend 2-2 gelijkspel.

Een gedisciplineerd doelpuntloos gelijkspel tegen Saoedi-Arabië in hun laatste wedstrijd zorgde voor de tweede plaats in Groep H en een plaats bij de laatste 32.

Daarmee werd Kaapverdië het kleinste land ooit dat zich kwalificeerde voor de knock-outfase van het WK en de eerste toernooidebutanten die verder kwamen dan de groepsfase sinds Slowakije deze prestatie in Zuid-Afrika in 2010 behaalde.

Uruguay leed aan de grootste ineenstorting van de groepsfase

© Imago / DeFodi-afbeeldingen

Hoewel het succes van Kaapverdië een van de grootste feelgoodverhalen van het toernooi was, ging het ten koste van een van de meest trotse landen van het internationale voetbal.

Uruguay deed mee aan de competitie in de verwachting een diepe run uit te dagen, maar werd in plaats daarvan het meest prominente slachtoffer van de groepsfase.

De waarschuwingssignalen verschenen onmiddellijk toen ze op een 1-1 gelijkspel werden gehouden door Saoedi-Arabië, een team dat zich uiteindelijk niet wist te kwalificeren.

Hun onvermogen om een ​​voorsprong tegen Kaapverdië veilig te stellen in een dramatisch 2-2 gelijkspel zorgde ervoor dat ze met slechts twee punten de laatste ronde ingingen, wetende dat alleen een overwinning op Spanje hun hoop realistisch gezien levend zou houden.

In plaats daarvan claimde Spanje een nipte 1-0 overwinning en veroordeelde de ploeg van Marcelo Bielsa naar de derde plaats met slechts twee punten uit drie wedstrijden.

Voor een land dat twee Wereldbekers heeft gewonnen en pas in 2010 de halve finales heeft bereikt, was het niet bereiken van de knock-outrondes een van de grootste teleurstellingen van de competitie.

Uruguay werd ook het enige Zuid-Amerikaanse land dat het toernooi vóór de laatste 32 verliet, wat onderstreepte hoe onverwacht hun ineenstorting bleek te zijn.

De opmerkelijke verspilling van Turkije bleek onmogelijk te overwinnen

© Imago / IMAGO / NurPhoto

Turkije arriveerde in Noord-Amerika als een van de modieuze donkere paarden van het toernooi, en dit was te danken aan de vele technische sterren die ze in hun selectie hadden.

Arda Guler, Kenan Yildiz en Hakan Calhanoglu vormden de kern van een getalenteerde ploeg, terwijl Vincenzo Montella de Crescent-Stars door een bemoedigend kwalificatieseizoen had geleid.

Toch duurde hun WK slechts twee wedstrijden, en de statistieken achter hun uitschakeling zorgen voor verbazingwekkende cijfers.

Turkije registreerde 30 schoten tijdens een verrassende 2-0 nederlaag tegen Australië in hun openingswedstrijd, waarbij Patrick Beach acht reddingen maakte, het meeste van een Australische doelman in een WK-wedstrijd.

Vier dagen later kenden ze een nog wreedder resultaat tegen Paraguay, toen Matias Galarza Paraguay na slechts 65 seconden op voorsprong zette, het snelste doelpunt van het toernooi, voordat Miguel Almiron voor rust van het veld werd gestuurd.

Zelfs met een numeriek voordeel van meer dan een hele helft kon Turkije geen doorbraak vinden, ondanks nog eens 32 schoten.

In die twee wedstrijden leverde Turkije 62 pogingen op doel, zonder één keer het net te vinden.

Het was een opmerkelijk voorbeeld van hoe dominantie in balbezit en territorium heel weinig betekent als de kansen niet worden omgezet, en het kostte uiteindelijk een van Europa’s meest opwindende jonge teams een plaats in de knock-outrondes.